| Zondag 18 juni 2006
Steeds iets tammer Op een website over parkieten (www.parkietenfreak.nl) staan veel verhalen over tamme parkieten en hoe je je parkiet het beste tam kan maken. Zij adviseren dat je eerst je parkietje tam moet maken om hem vervolgens uit de kooi te laten. Dat hadden we niet gedaan, Lemmy at wel eens uit onze hand, toen we hem net hadden, maar als we onze hand in de kooi staken, begon hij druk te fladderen. Omdat ik de verhalen van de tamme parkietjes zo leuk vond, wilde ik het toch ook maar weer gaan wagen. Het sleutelwoord is geduld, en niet zo'n klein beetje ook. Maar met wat trosgierst kom je een end op weg. Dus ik van de week proberen. Ik geloof dat ik wel een half uur voor de kooi heb gestaan en hele lieve woordjes heb gesproken, met trosgierst op mijn hand, maar zonder succes. Maar de aanhouder wint en 's avonds het wederom geprobeerd toen beide parkietjes in hun kooi zaten. Na het bekomen zijn van de schrik van mijn hand vond Lemmy het wel interessant en kwam dichterbij. Maarja dat trosgierst lag nog steeds op mijn enge hand. Lemmy ging mij al zijn speeltjes laten zien en liet al zijn belletjes rinkelen. Misschien dat ik dan overstag ga dacht hij vast. Na een tijdje kwam hij dan toch dichterbij en probeerde zich vanuit de tralies uit te strekken naar de trosgierst, maar kon daar natuurlijk net niet bij. Dus Lemmy waagde de grote stap en kwam op mijn hand zitten om lekker te gaan eten. Nouja liever gezegd schransen! Jemig wat kan dat beest snel eten. En nu Lemmy de stap gewaagd had, kwam Kwispel ook in beweging. Maar Lemmy dacht vast, ik heb het moeilijke werk gedaan en jij mag niet mee-eten, dus stuurde Kwispel weer weg. De volgende dag wederom geprobeerd en nu ging het veel sneller dat Lemmy op mijn hand kwam zitten. Nu duldde Lemmy de aanwezigheid van Kwispel wel en zaten ze samen lekker te eten op mijn hand. Wel nog steeds schransen, want stel je voor dat Kwispel meer eet, hihi. Ook bij Maurice kwamen ze op hun hand zitten. Vandaag heb ik het weer geprobeerd en tijdens het eten heb ik Lemmy meegenomen naar de bank en hij bleef zowaar zitten. Totdat Maurice natuurlijk naast me kwam zitten, want daar schrok hij van. Lemmy twijfelde veel of hij naar me toe zou komen. Na een tijdje kwam hij dan toch op mijn schouder zitten, maar het stukje trosgierst had ik ondertussen alweer weggelegd. Later vandaag kwam Lemmy steeds naar mij toe. Sprong op mijn arm toen ik voor de kast stond en ook bij Maurice op zijn hand toen hij Kwispel van de grond opraapte. Het lijkt wel of hij geen genoeg van ons kan krijgen, want hij komt maar aanvliegen net langs je heen en landde zowaar even op mijn hoofd toen ik door de kamer liep. Dus ik ben benieuwd of we Lemmy toch helemaal tam kunnen krijgen en ik denk dat Kwispel vanzelf volgt. Zie trouwens de foto's hoe lekker de beestjes eten uit onze handen. |
||
| Vrijdag 26 mei 2006 Ontsnappingspoging Gisteravond zaten Lemmy en Kwispel nog lekker op hun speelschommel toen het nog licht was. Maar Kwispel kan daar niet blijven slapen omdat hij anders 's ochtends steenvast op de grond zit. Dus Maurice zette Kwispel in zijn kooitje met het deurtje dicht. Maar de 2 parkietjes bleven maar naar elkaar roepen en Kwispel had echt zoiets van: "ik wil eruit!" We hebben gelachen om de kapriolen die het beestje uithaalde, op zijn kop in de voerbak, al koppeltje duikelend van zijn schommel af enzovoorts. Uiteindelijk had hij het spiegeltje gevonden en zag zichzelf. Druk vliegbewegingen maken en piepen voor dat spiegeltje. We vonden dat toch wel zielig, Kwispel was zo druk bezig om eruit te komen. Omdat ik de volgende ochtend om 8 uur op moest dachten we dat het wel kon en zette Kwispel terug bij Lemmy. Vanmorgen kwam ik dus in de kamer en zie wel Lemmy in de kamer zitten, maar geen Kwispel. Dus ik roepen... zat ie dus weer achter de kast. Nu hebben we maar een klimtouw voor hem gemaakt. Maar ben benieuwd of ie dat gaat gebruiken. |
||
| Maandag 22 mei 2006 Jaloers? Het kwam de laatste tijd al veel vaker voor dat Lemmy aan kwam vliegen en ook wilde landen op onze handen als Kwispel erop zat. Vandaag was wel het toppunt van jaloerzie bereikt bij Lemmy denk ik. Maurice kwam thuis en Lemmy kwam vrij snel op zijn schouder zitten en zat hier heerlijk geruime tijd te kwetteren. Even later springt hij op de vensterbank en vanaf de vensterbank hup naar de rand van het scherm van de laptop waarachter ik zit. Dat had ik nog nooit meegemaakt. En een verhalen dat hij aan het vertellen is, druk kwetterend en al headbangend. Je weet wel, dat ja-knikken wat parkietjes doen als ze het heel erg naar hun zin hebben. Wow ik stond helemaal versteld. En niet een keer dat ie bij me kwam zitten, maar meerdere keren. Hij sprong zelfs op Maurice zijn knie die naast me zat op de bank. Je mag wel vaker jaloers worden hoor Lemmy, ik vind je zo veel leuker als je zo dichtbij komt! |
||
| Zaterdag 20 mei 2006 Lemmy in de rui De afgelopen dagen vond ik al steeds meer veertjes van Lemmy, maar nu ziet hij er niet meer uit. Wat een mooi glanzend gladgestreken parkietje was, is nu een wollig beestje geworden met een kort staartje. Ja want ook zijn staartpennen zijn aan het vervangen. Ik schrik dan steeds als ik weer zo'n grote veer zie, maar weet dat er straks een mooi verenpak voor terug komt. En hopelijk is dan duidelijker te zien dat Lemmy een mannetje is. Maarja eigenlijk had je dat al na de eerste rui moeten zien en die is als parkietjes 3 maanden oud zijn. Net waren Maurice en ik even weg. Kwispel en Lemmy zaten nog op de speelschommel. En omdat we binnen 10 minuutjes terug zouden zijn dachten we, ze kunnen daar wel even blijven zitten. Thuis aangekomen zaten twee parkietjes op de grond, druk heen en weer rennend. Dat is zo leuk om te zien dat Lemmy naar Kwispel komt als die op de grond zit. Ook als Kwispel aan komt vliegen en het dus niet redt en op de grond landt, dan zie je Lemmy echt met zo'n scheef kopje kijken wat Kwispel nou wel niet doet. |
||
| Vrijdag 19 mei 2006
Lemmy is jarig! Vandaag is Lemmy 1 jaar bij ons. We waren het al bijna vergeten, maar 's middags schoot het me te binnen. We hebben een lekkere snoepstok opgehangen en dat was natuurlijk erg lekker. Maar de zaadjes die eraf gevallen waren en wij buiten de kooi hadden gelegd, waren makkelijker te eten. Liever lui dan moe, van wie zal ie dat hebben? Ook voor het andere parkietje hebben we een naam verzonnen. Het is uiteindelijk Kwispel geworden, en die naam past goed bij haar. Ze blijft kwispelen met haar staartje, echt een komisch gezicht. Vanmiddag was ook erg grappig. Kwispel liep weer over de grond en Lemmy kwam er gezellig bij zitten. In plaats van haar direct weer op mijn hand te nemen en bij de kooi te zetten, ging ik ook op de grond liggen en probeerde met hen te spelen... dat was natuurlijk eng. Maar Kwispel klom wel op mijn arm en liep vervolgens door tot over mijn rug. Toen ze uiteindelijk weer op mijn hand zat en ik op mijn knieën zat, wilde Lemmy er dolgraag bijkomen en vloog rondjes om mijn hand. Maar om op mijn hand te landen vond hij denk ik nog te eng. Zal ie jaloers zijn geweest, of gewoon graag bij Kwispel willen zijn. Ik denk het eerste dus. |
||
| Dinsdag 25 April 2006
Het kwettert!!! Gisteren kon ik het nog niet zo goed onderscheiden. Het leek net of Lemmy raar aan het kwetteren was. Maar vandaag heb ik het gezien, het nieuwe parkietje kwettert er ook al op los. Tenminste alleen als je niet kijkt, want zodra je naar haar begint te kijken of tegen haar gaat praten, dan houdt ze er weer mee op. Het is zo leuk om te zien hoe ze dat doet, je merkt echt dat het nog een jong parkietje is, zo enorm leuk Ook veel meer andere dingen doet ze samen met Lemmy. Ze achtervolgd hem als hij naar de speeltoestel gaat en weer terug naar de kooi. Maar de rails van de lamellen is nog iets te hoog gegrepen. Het is trouwens wel frappant hoevaak Lemmy tegenwoordig weer in zijn kooitje zit. Voorheen kwam ie er alleen om even te eten of om even een tukkie te doen, nu is ie er niet meer uit weg te slaan. Zou dat beschermen van zijn territorium zijn? Het is leuk om te zien hoe het nieuwe parkietje achter zijn etensbakje gaat zitten als Lemmy daar ook aan het eten is of zijn schommeltje veroverd. Hoe bedoel je een pittig dametje?! Gisteravond was ook zo'n leuk moment. Samen zaten ze op het stokje voor de kooi en was ze Lemmy aan het voeren en Lemmy weer aan haar, daarna lekker kroelen met elkaar... hmmm ik zou wat dat betreft ook wel een parkietje willen zijn. Ik denk dat we maar een prijsvraag moeten uitschrijven voor het bedenken van een naam van ons parkietje, want Maurice en ik komen er niet uit. Maurice had het al over Eitje en Berry (leuke naam voor een vrouwtje). En ik vind Chicky wel grappig (ze is soms net een kip met die geluiden, en zeker 'de chick' van Lemmy) maar dat vindt Maurice weer helemaal niets. Dus weet jij een passende naam, mail het ons! |
||
| Zondag 16 April 2006
Zoals verwacht sliep Lemmy niet in zijn kooitje, maar op zijn speelschommel, voor de zekerheid hadden we het kooitje met het nieuwe parkietje dichtgedaan. Vanmorgen kon ik mijn nieuwsgierigheid amper bedwingen om bij de parkietjes te gaan kijken. Om 8 uur hoorde ik Lemmy met de belletjes spelen en ben ik uit bed gesprongen. Lemmy zat inderdaad te spelen, maar in de andere kooi was nog niet zoveel beweging te zien, het parkietje zat nog lekker op zijn schommeltje. Het kooitje hebben we weer open gezet, zodat Lemmy nu ook kon eten, maar op de een of andere manier wilde hij niet zijn kooitje in omdat het andere parkietje daar zat. Natuurlijk bleef deze niet hier zitten en vloog richting de speelschommel, en viel net daarvoor op de grond tegen de kast aan... Ook heeft het al achter de bank gezeten. Maar ze begint steeds meer vertrouwen in onze handen te krijgen en komt erop zitten om naar de speelschommel of naar de kooi te brengen. Rond 12 uur had ik maar wat trosgierst op de kooi vastgemaakt, want in de kooi om te eten wilde het parkietje steeds niet en klom steeds bovenop de kooi. Nu was het afwachten geblazen. Lemmy had het al vrij snel door dat er wat lekkers lag, dus begon al flink ervan te eten. Gelukkig reageerde het andere parkietje vrij snel en begon ook lekker te smullen. Natuurlijk was dat stukje trosgierst snel op en in de kooi zag het parkietje nog een stukje trosgierst hangen, hij probeerde er door de tralies bij te komen maar dat lukte natuurlijk niet. Uiteindelijk heeft Maurice hem maar geholpen en stak zijn hand in de kooi met het parkietje erop, maar nu wilde het beessie er niet meer af. Rond etenstijd begon Lemmy ook trek te krijgen en vloog naar zijn kooitje, maar in zijn kooitje durfde hij niet zo een twee drie en at wat van het voer wat we voor de kooi hadden gestrooid. Maar de trosgierst is natuurlijk veel lekkerder, dus toch maar in het kooitje zal Lemmy hebben gedacht. Het is grappig om te zien hoe de parkietjes aan elkaar moeten wennen. Het ene moment vliegen ze bij elkaar vandaan en het volgende moment zijn ze aan het snavelen. Ook het ringetje om het pootje van het nieuwe parkietje vindt Lemmy erg interessant, want dat heeft hij immers niet en zit er dan ook graag aan te trekken. Gelukkig bijt het nieuwe parkietje al wat van zich af en anders zijn wij er nog. Nu nog een naam verzinnen voor het beestje, we willen niet zomaar een naam geven, maar echt een naam wat bij hem past. Nu is dit parkietje erg grappig, het duikelt zegmaar koppeltje met 1 poot aan de tralies vast. Dus wie weet wordt het Dopey de dwerg van sneeuwwitje of Dombo. Maar het kan ook Kwispel worden, want het schudt de hele tijd met zijn staartje.
|
||
| Zaterdag 15 April 2006
Zoals jullie al hebben kunnen lezen hebben we vandaag een nieuw parkietje gekocht. We namen hem in een doosje mee naar huis en thuis aangekomen maakte we het doosje open bij de parkietenschommel. Lemmy en het nieuwe parkietje waren al naar elkaar aan het fluiten, dus we verwachtten eigenlijk wel dat het nieuwe parkietje er gelijk uit zou komen, maar niet dus. Waarschijnlijk zo bang nog van de reis. Toen hebben we het doosje bij de kooi gehouden en na een tijdje kwam het nieuwe parkietje dan toch een kijkje nemen. Na een tijdje te hebben gezeten, ging hij op de kooi klimmen, want hij was wat geschrokken van ons, we stonden hem natuurlijk van dichtbij te bewonderen. Na een tijdje hebben we de kooi bij de parkietenschommel gehouden en klom het parkietje erop, langzaam dichterbij Lemmy. Ze hebben eerst wel even de kat uit de boom gekeken, maar uiteindelijk was Lemmy toch wel nieuwsgierig. Voor hem was het ook de eerste keer dat hij een parkietje van heel dichtbij kon zien en aanraken. Na wat aftasten, gingen ze al druk snavelen. Wel was er wel wat gebijt heen en weer omdat Lemmy natuurlijk moest laten zien dat hij de baas was. Lemmy wilde het nieuwe parkietje meenemen naar zijn kooi, dus vloog al weg en het andere parkietje erachteraan, maar die kan alleen maar omlaag vliegen en haalde bijna de vensterbank. Ik schrok enorm, want vind dat heel naar om te zien. Maar gelukkig was er niets aan de hand. Springen kan het beessie wel, dus hup daar zat ie in de kast die open stond. En voor het eerst klom ie op Maurice zijn hand en konden we hem op de stok bij zijn kooi zetten. Lemmy zat daar bovenop, dus algauw klom het parkietje omhoog. Maar Lemmy vond dat blijkbaar toch niets en vloog weer weg. Toch bleef het interessant het nieuwe parkietje en probeerde Lemmy telkens aan te vliegen, maar durfde niet te landen, die bangerd. Ook later toen ze beiden in de kooi zaten en Lemmy er eigenlijk toch wel uit wilde duurde het erg lang voordat ie dat voor elkaar had. Het parkietje zit lekker rustig op zijn stokje, strekt af en toe zijn pootjes en vleugeltjes of schudt even lekker heen en weer. Maar echt de kooi verkennen durft ie nog niet. En dus op zoek naar eten ook niet. Daar maak ik me wat zorgen over, maar ook bij de andere parkietjes was dat zo, vanzelf krijgen ze wel honger en komt het goed. Wel ben ik benieuwd waar Lemmy gaat slapen vannacht, zoals altijd op de parkietenschommel, of zal hij toch zijn kooitje opzoeken? |
||
| dag datum
|
